Dersin Adı Dersin Seviyesi Dersin Kodu Dersin Tipi Dersin Dönemi Yerel Kredi AKTS Kredisi Ders Bilgileri
KANITA DAYALI HEMŞİRELİK I İkinci Düzey HES 604 1 5.00 5.00 Yazdır
   
Dersin Tanımı
Ön Koşul Dersleri -
Eğitimin Dili Türkçe
Koordinatör DOÇ. DR. SEVDA KORKUT
Dersi Veren Öğretim Eleman(lar)ı DOÇ. DR. SEVDA KORKUT
Yardımcı Öğretim Eleman(lar)ı -
Dersin Veriliş Şekli İnteraktif yöntem
Dersin Amacı Kanıta dayalı hemşirelik bilgilerine ulaşma, verileri analiz etme, araştırma ve uygulamalarda kanıta dayalı veritabanı ve yayınları kullanabilme becerisi kazandırma
Dersin Tanımı Kanıta dayalı hemşirelik bilgilerine ulaşmayı, verilerin analizini, araştırma ve uygulamalarda kanıta dayalı veritabanı ve yayınların kullanım esaslarını kapsar.

Dersin İçeriği
1 Kanıt, kanıt türleri, kanıt düzeyleri ve kanıta dayalı uygulama
2 Kanıt temelli hemşirelik uygulamalarının tarihçesi
3 Hemşirelik uygulamalarındaki kanıtların değerlendirilmesi
4 Kanıtlara ulaşma yolları ve kanıt merkezleri
5 Kanıta dayalı uygulama kaynakları
6 Hemşirelikle ilgili kanıta dayalı kılavuzlar
7 Kanıta dayalı hemşirelik stratejileri
8 Kanıta dayalı hemşirelikte engeller
9 Kanıta Dayalı Uygulamalar için soru oluşturma modelleri
10 Nicel araştırmalarda Kanıt Çeşitleri- Meta analiz
11 Nitel araştırmalarda Kanıt Çeşitleri-Meta sentez sistematik derleme
12 Hemşirelik esaslarında belirlenen sorunlar doğrultusunda kanıta dayalı protokol oluşturma
13 Hemşirelik esaslarında belirlenen sorunlar doğrultusunda kanıta dayalı kılavuzlar oluşturma
14 Diğer bilim dallarında kanıta dayalı uygulamalar
15
16
17
18
19
20

Dersin Öğrenme Çıktıları
1 Kanıta dayalı hemşirelik bilgilerine ulaşabilir.
2 Kanıt düzeylerini değerlendirebilir.
3 Kanıta dayalı veritabanını ve kanıta dayalı hemşirelik uygulamalarını kullanabilir.
4 Araştırma makalesi gereç ve yöntemini analiz edebilir
5 Tez konusuyla ilgili çalışma yöntemi belirleyebilme
6
7
8
9
10

*Dersin Program Yeterliliklerine Katkı Seviyesi
1 Evcil hayvanlarda üreme ile ilgili olan hormonların yapıları ve işlevleri konusunda yeterli bilgi edinmek.
2 Gametogenezisin oluşum süreci ve hormonal mekanizması, ovum ve spermatozoitlerin genital kanaldaki göçü, gametogenezisi etkileyen etkenler, kan-testis bariyeri ve epididimisin işlevleri, kapasitasyon ve akrozom reaksiyonu, fertilizasyon (füzyon, aktivasyon, penetrasyon) konularında bilgi sahibi olmak.
3 Androloji ile ilgili özel muayene sistematiği, genital organların morfolojik ve işlevsel muayenesi, spermanın mikrobiyolojik muayenesi, spermanın ince (ultra-struktural) yapısı, spermanın kalitesini etkileyen etkenler, spermatolojik muayene, spermanın kısa ve uzun süreli saklanması ve dondurulması, sperma dondurma yöntemleri, spermanın eritilmesinde dış faktörlerin etkisi, eritme ve eritme sonrası yapılanları bilmek ve bunları uygulayabilmek.
4 Dişilerde reprodüktif anatomi, gonadların embriyonik gelişmesi, uterusun histolojik, anatomik ve fizyolojik yapısı, fertilizasyon ve erken embriyonik gelişim, luteal mekanizma, implantasyon ve doğum sonrası uterusun involusyonu, servikal mukus, spermatozoa migrasyonu, oogenezis, fertilizasyon akrozomal enzimler, füzyon, aktivasyon, penetrasyon, singami ve polispermi bloğu olgularını bilmek.
5 Senkronizasyon yöntemleri, yararları, süperovulasyon, embriyo transferi, vericilerin senkronizasyonu ve superovulasyonu, alıcıların östrus senkronizasyonu, uterus yıkaması, embriyoların gelişim evreleri, aranması, ve değerlendirilmesi, embriyo transfer teknikleri ile ilgili bilgileri bilmek ve uygulayabilmek.
6 Embriyo üretimi, in-vitro kültürü, embriyoların dondurulması, cinsiyet tayini, oositin dondurulması, klonlama, intrastoplazmik sperm enjeksiyonu gibi reprodüktif biyoteknoloji konularında bilgiye sahip olmak ve bunları uygulayabilmek.
7 Büyük ruminantlarda üreme ile ilgili hormonlar, reprodüktif fizyoloji, genital organların yapısı ve muayenesi, spermanın kimyasal bileşimi ve metabolizması, spermanın kriyobiyolojisi, östrus siklusu, suni tohumlama teknikleri, östrus senkronizasyon yöntemleri, infertilite nedenleri konularında bilgi edinmek ve çözüm önerileri sunabilmek.
8 Atlarda üreme hormonları, reprodüktif fizyoloji, genital organların yapısı ve muayenesi ile fizyolojisi, spermanın kimyasal bileşimi ve metabolizması, spermanın kriyobiyolojisi, östrus siklusu ve suni tohumlama teknikleri, östrus senkronizasyon yöntemleri, infertilite nedenleri ve çözüm önerileri konularında bilgi edinmek.
9 Küçük ruminantlarda üreme ile ilgili hormonlar, reprodüktif fizyoloji, genital organların yapısı ve muayenesi, fizyolojisi, spermanın kimyasal bileşimi ve metabolizması, spermanın kriyobiyolojisi, östrus siklusu ve suni tohumlama teknikleri, östrus senkronizasyon yöntemleri, infertilite nedenleri ve çözüm önerileri konularında bilgi edinmek.
10 Köpeklerde ve kedilerde üreme ile ilgili hormonlar, reprodüktif fizyoloji, genital organların yapısı, puberte, spermanın kimyasal bileşimi ve metabolizması, spermanın kriyobiyolojisi, östrus siklusu ve siklusu uyarma yöntemleri, vajinal sitoloji, suni tohumlama teknikleri ve uygulama nedenleri, infertilite nedenleri ve çözüm önerileri konularında bilgi edinmek.
11 Dişi genital organlarının yapısı, tavuklarda ve horozlarda üreme endokrinolojisi, kanatlı spermasının morfolojisi, horozdan sperma alma teknikleri, spermanın sulandırılması, tavuklara uygulanan suni tohumlama tekniği ve bu uygulamalarında fertiliteyi etkileyen başlıca nedenler ile ilgili bilgiye sahip olmak.
12 Erkek ve dişi balıkların reprodüktif anatomisi, spermatozoitlerin morfolojisi, spermatogenezis, üreme fizyolojisi, spermatolojik muayene, balık spermasının kısa ve uzun süreli saklanması ve dondurulması konularında bilgi edinmek. Deney hayvanlarının üreme organlarının anatomisi, laboratuvar hayvanlarında uygulanan başlıca üreme yöntemleri, puberte, seksüel sikluslar, çifleşme, ovulasyon, üreme verimini etkileyen bakım, beslenme ve çevre faktörleri ile ilgili bilgi sahibi olmak
13 Laboratuvar hayvanlarında dişi ve erkek genital organ yapıları, suni tohumlamaları, üretimi ve üretimle ilgili sorunları hakkında bilgi sahibi olmak.
14 Sperma sulandırıcıları ve sulandırıcıların özellikleri ve sulandırma işleminin uygulaması hakkında bilgi sahibi olmak.
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
Yıldızların sayısı 1’den (en az) 5’e (en fazla) kadar katkı seviyesini ifade eder

Planlanan Öğretim Faaliyetleri, Öğretme Metodları ve AKTS İş Yükü
  Sayısı Süresi (saat) Sayı*Süre (saat)
Yüz yüze eğitim 14 2 28
Sınıf dışı ders çalışma süresi (ön çalışma, pekiştirme) 14 3 42
Ödevler 0 0 0
Sunum / Seminer hazırlama 14 3 42
Kısa sınavlar 0 0 0
Ara sınavlara hazırlık 1 6 6
Ara sınavlar 1 2 2
Proje (Yarıyıl ödevi) 0 0 0
Laboratuvar 0 0 0
Arazi çalışması 0 0 0
Yarıyıl sonu sınavına hazırlık 1 5 5
Yarıyıl sonu sınavı 1 1 1
Araştırma 0 0 0
Toplam iş yükü     126
AKTS     5.00

Değerlendirme yöntemleri ve kriterler
Yarıyıl içi değerlendirme Sayısı Katkı Yüzdesi
Ara sınav 1 20
Kısa sınav 0 0
Ödev 4 20
Yarıyıl içi toplam   40
Yarıyıl içi değerlendirmelerin başarıya katkı oranı   40
Yarıyıl sonu sınavının başarıya katkı oranı   60
Genel toplam   100

Önerilen Veya Zorunlu Okuma Materyalleri
Ders kitabı 1. Evidence-based practice centers. Content last reviewed August 2024. Effective health care program, agency for healthcare research and quality, Rockville, MD. https://effectivehealthcare.ahrq.gov/about/epc. 2. Centers for Disease Control and Prevention. Erişim: https://www.cdc.gov/. 3. Aslan, Ö. (2016). Kanıta dayalı uygulamada hemşirelik araştırmasının ve rolünün gözden geçirilmesi. Hemşirelik Araştırmasının Esasları Hemşirelik Uygulaması İçin Kanıtın Değerlendirilmesi (Çev. edt. Alan, Ö. ve Bebiş, B.), 1-20. 4. Çakmakkkaya, Ö. S. (2021). Evidence based medicine: a review of basic concepts, learning theories, teaching approaches and assessment methods. Tıp Eğitimi Dünyası, 20(60), 122–136. 5. Asan, A., Sezgin, M., ve Giray, G. (2020). Web of Sciences veritabanı kapsamındaki dergilerde Türkiye adresli tam makalelerin analizi: 1900-2019. Social Sciences, 15(4), 1-15. 6. Baran, G. K., Atasoy, S., ve Şahin, S. (2020). Hemşirelerin kanıta dayalı hemşirelik uygulamalarına yönelik farkındalık ve tutumlarının değerlendirilmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(3), 352-359. 7. Grove, S. K., veGray, J. (2018). Understanding Nursing Research: Building an Evidence-Based Practice (7th ed.), 41. 8. Akdeniz Üniversitesi Hemşirelik Uygulama ve Araştırma Merkezi. Erişim: [https://huam.akdeniz.edu.tr/tr/merkezin_tarihcesi-6044], 9. Aslan, A. (2019). International subject indexes. Scientific Journal Indexes Related with Health, 3(2), 102–104. 10. Can G, Özdemir FA. Hemşirelikte kanıta dayalı bakım ve araştırma süreci. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hemşirelik Dergisi, 2023;5(3): 245-252. 11. Dang, D., Melnyk, B. M., Fineout-Overholt, E., Yost, J., Cullen, L., Cvach, M., Larabee, J.H., Rycroft-Malone, J., Schultz, A.A., Stetler, C.B., & Stevens, K.R. (2019). Models to Guide Implementation and Sustainability of Evidence-Based Practice. B.M. Melnyk, E. FineoutOverholt (Ed.), Evidence-based practice in nursing & healthcare: A guide to best practice (4) içinde (s. 425-481). Wolters Kluwer. 12. Fuld National Institute for EBP. (b.t.). https://fuld.nursing.osu.edu/about-overview. 13. Güneş, Ü. (2017). Hemşirelikte kanıta dayalı uygulama sürecinin adımları. Uluslararası Hakemli Hemşirelik Araştırmaları Dergisi, 9(1), 171–187. 14. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Derneği. Erişim: [http://hemarge.org.tr/] 15. López‐Medina, I. M., Sáchez‐García, I., García‐Fernández, F. P., & Pancorbo‐Hidalgo, P. L. (2022). Nurses and ward managers'' perceptions of leadership in the evidence‐based practice: A qualitative study. Journal of nursing management, 30(1), 135-143.
Yardımcı Kaynaklar Konuyla İlgili Yurt içi ve Yurt Dışı Literatür

Ders İle İlgili Dosyalar