|
Ders kitabı
|
Demirsipahi, Cemil (1975).Türk Halk Oyunları. Ankara: Tarih Kurumu Basımevi.
Şenol, Ahmet (1993).Halk Oyunları. Folklor Araştırmaları Kurumu Yayınları:19.
And, Metin (2003).
Güven, Özbay. (1992). Türklerde Spor Kültürü. Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, 57.
Oyun ve Bügü. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Akyıldız, Naciye (1981).Türk Halk Oyunları. İstanbul: Yapa Yayınları.
Ataman, Sadi Yaver (1975).100 Türk Halk Oyunları. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Ay, Gökten (1990). Folklora Giriş. İstanbul: PanYayıncılık.
Çıblak, Nilgün (1999)."İçel-Mut Çömelek Köyü Köy Seyirlik Oyunlarından Saya Oyunu". III. Uluslararası Çukurova Halk Kültürü Bilgi Şöleni Bildiriler. Adana: Adana Valiliği.
|
|
Yardımcı Kaynaklar
|
Mahmud, Kaşgarlı. (1947). Divanü Lügati’t Türk. (Çev: Besim Atalay). Ankara.
Eberhard, Wolfram. (1940). Çin Kaynaklarına Göre Türkler ve Komşularında Spor. Ülkü, cilt: 15.
Güven, Özbay. (1988). Türklerde Pehlivanlık. Türk Dünyası Araştırmaları, no: 56.
Kepecioğlu, Kamil. (1935). Türklerde Spor. Bursa.
Ercilasun, Ahmet Bican (1991). “Oynamak”. Ankara: Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü I, 668-671.
Ercilasun, Ahmet Bican (1991). “Oyun”. Ankara: Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü I, 668-671.
Eroğlu, Türker (1994). “İnsan ve Oyun”.Kayseri: Oyun, Dans ve Halk Oyunları, 3.
Şenol, Ahmet (1997). “Halk Kültürü Olarak Halk Oyunlarının İç Dünyası ve Bu Pencereden Anlamı”. İçel Kültürü Dergisi, S: 51, 29-30.
Gerek, Zinnur (1997). Türk Halk Oyunlarının Tarihsel Gelişimi. İstanbul: İstanbul Teknik ÜniversitesiSosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
Çıblak, Nilgün (2005). Mersin Tahtacıları -Halkbilimi Araştırmaları-. Ankara: Ürün Yayınları.
Çobanoğlu, Özkul (1999). Türk Halk Bilimi Kuram Ve Yöntemlerine Giriş. Ankara: Akçağ Yayınları.
Çıblak, Nilgün (2005). Mersin Tahtacıları -Halkbilimi Araştırmaları-. Ankara: Ürün Yayınları.
Çobanoğlu, Özkul (1999). Türk Halk Bilimi Kuram Ve Yöntemlerine Giriş. Ankara: Akçağ Yayınları.
|