Erciyes University - Info Package

Dersin Adı	Dersin Seviyesi	Dersin Kodu	Dersin Tipi	Dersin Dönemi	Yerel Kredi	AKTS Kredisi	Ders Bilgileri
HAYVANCILIKTA BİYOTEKNOLOJİ	İkinci Düzey	ZT 441		7	3.00	3.00	Yazdır

Dersin Tanımı

Ön Koşul Dersleri	Genetik ve Biyoteknolojiye giriş
Eğitimin Dili	Türkçe
Koordinatör	PROF. DR. MEHMET ULAŞ ÇINAR
Dersi Veren Öğretim Eleman(lar)ı	DOÇ. DR. MEHMET ULAŞ ÇINAR
Yardımcı Öğretim Eleman(lar)ı	Arş. Gör. Mahmut Kaliber
Dersin Veriliş Şekli	Teorik
Dersin Amacı	Çiftlik hayvanlarında biyoteknolojiden yararlanma olanakları, hayvanların yetiştirilmesi, beslenmesi ve ıslahında biyoteknolojik yöntemlerin uygulama olanakları konularını anlatır.
Dersin Tanımı	Hayvansal Biyoteknoloji, Biyoteknoloji uygulamaları, Klonlama, Transgenik hayvan üretimi, GDO, Moleküler markırlar

Dersin İçeriği

1	Biyoteknolojinin tanımı ve tarihsel gelişimi
2	Kromozom, DNA, gen kavramları, gen yapı ve fonksiyonlarının açıklanması, ökaryotik organizmalarda genin yapısı
3	Transgenik hayvanların üretiminde kullanılan gen aktarma teknikleri
4	Transgenik hayvanların uygulama alanları
5	Hayvancılıkta kullanılan moleküler belirteç teknikleri ve kullanım alanları
6	Kök hücre ve kök hücre tedavisi
7	Gamet, embriyo ve dokuların dondurulması
8	GDO
9	Mikroarray teknolojisi
10	Biyoinformatik
11	Nanobyoteknolojisi
12	Endüstriyel biyoteknolojisi
13	Gen tedavisi
14	Biyoteknoloji ve ulusal strateji
15
16
17
18
19
20

Dersin Öğrenme Çıktıları

1	Biyoteknoloji kavramını açıklar
2	Hayvansal üretimde biyoteknolojik çalışmaların yerini ve uygulama alanlarını kavrar
3	Türkiye’de ve dünyada yapılan biyoteknolojik çalışmalar hakkında bilgilenir
4	Hayvan ıslahına katkıda bulunacak tekniklerin uygulanması hakkında bilgi sahibi olur
5	Hayvan besleme alanında biyoteknoloji uygulamalarını bilir
6	--
7
8
9
10

*Dersin Program Yeterliliklerine Katkı Seviyesi

1	Lisans programında edinilen birikime dayalı olarak, Çevre Mühendisliği bilgilerini uzmanlık düzeyinde geliştirmek ve derinleştirmek.
2	Bilimsel araştırma planlama, uygulama ve değerlendirme becerilerine sahip olmak.
3	Değişik disiplinlere ait bilgileri Çevre Mühendisliği alanında edindiği bilgilerle harmanlayabilmek.
4	Proses ve süreç tasarımlarında yeni ve uygulama alanı bulabilecek fikir geliştirme ve uygulayabilme becerisine sahip olmak.
5	Çevre teknolojisinde uygulanan son teknolojiler hakkında kapsamlı bilgiye sahip olmak.
6	Lisans seviyesinde ders verebilme yetisine sahip olmak.
7	Bilişim teknolojisinden (sunum, yazım, istatistik ve grafik programları) etkin bir şekilde yararlanabilmek.
8	Alanı ile ilgili bir problemin çözümünde sorumluluk alabilecek yetkinliğe sahip olmak.
9	Bilimsel çalışmalarda eksik noktaları belirleyerek, çözüm noktasında izleyeceği yolun tayinini gerçekleştirebilecek altyapıya sahip olmak.
10	Uluslarası literatürü takip edebilecek terminolojiye hakim olmak.
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
Yıldızların sayısı 1’den (en az) 5’e (en fazla) kadar katkı seviyesini ifade eder

Planlanan Öğretim Faaliyetleri, Öğretme Metodları ve AKTS İş Yükü

	Sayısı	Süresi (saat)	Sayı*Süre (saat)
Yüz yüze eğitim	13	2	26
Sınıf dışı ders çalışma süresi (ön çalışma, pekiştirme)	0	0	0
Ödevler	0	0	0
Sunum / Seminer hazırlama	0	0	0
Kısa sınavlar	0	0	0
Ara sınavlara hazırlık	1	5	5
Ara sınavlar	13	1	13
Proje (Yarıyıl ödevi)	1	2	2
Laboratuvar	0	0	0
Arazi çalışması	0	0	0
Yarıyıl sonu sınavına hazırlık	1	5	5
Yarıyıl sonu sınavı	1	2	2
Araştırma	0	0	0
Toplam iş yükü			53
AKTS			2.00

Değerlendirme yöntemleri ve kriterler

Yarıyıl içi değerlendirme	Sayısı	Katkı Yüzdesi
Ara sınav	1	40
Kısa sınav	0	0
Ödev	0	0
Yarıyıl içi toplam		40
Yarıyıl içi değerlendirmelerin başarıya katkı oranı		40
Yarıyıl sonu sınavının başarıya katkı oranı		60
Genel toplam		100

Önerilen Veya Zorunlu Okuma Materyalleri

Ders kitabı	Modern Biyoteknoloji ve Uygulamaları ERÜ yayınları No:180 2010
Yardımcı Kaynaklar	1. Engelhard, M., Hagen, K., Boysen, M. (edt) 2009. Genetic engineering in livestock: New applications and interdisciplinary perspectives. Springer-verlag Heidelberg. ISBN 978-3-540-85842-3 2. Murray,J.D., Anderson,G. B., Oberbauer, A.M., McGloughlin.M. M. 1999. Transgenic Animals in Agriculture. CABI Publishing, ISBN 0851992935 3.Arda, M.,1994. Biyoteknoloji (Bazı Temel İlkeler). Kükem Derneği Bilimsel Yayınları No:2, Ankara. 4. Kirby, L.T., 1992. DNA Fingerprinting. W.H. Freeman and Company, ISBN 0-7167-7001-6 5. Holland A. and Johnson A. (1998). Animal Biotechnology and Ethics. Published by Chapman &Hall 6.Renaville R. and Burny A. (2001) Biotechnology in Animal Husbandry. Published by Kluwer Academic Publishers, P.O. Box 17, 3300 AA Dordrecht, The Netherlands 7. Kaymakçı, M. 2009. Üreme Biyolojisi(Beşinci Baskı). E.Ü. Ziraat Fakültesi Yayın No:503, Bornova-İzmir. 8. Lyons, T.P.; Jacques, K.A. (2003). Nutritional biotechnology in the feed and food industries. Nothingam University Press, ISBN 1-897676-40-9, 9.Wallace, R. J.; Chesson, A. (1995). ’Biotechnology in animal feeds and animal feeding’. VCH-Verlag, Weinheim, ISBN 3-527-30065-1, (1995)

Ders İle İlgili Dosyalar