|
1 |
Toprak ekosisteminde kirlenmeye neden olan tarımsal, kentsel ve endüstriyel kaynaklı inorganik ve organik kirleticileri kimyasal yapılarına göre sınıflandırır.
|
|
2 |
Kirleticilerin toprak katı ve sıvı fazlarındaki adsorpsiyon, desorpsiyon, yıkanma, kalıcılık ve biyolojik bozunma dinamiklerini açıklar.
|
|
3 |
Kirlenmiş sahaların gıda güvenliği, biyoçeşitlilik, yeraltı su kaynakları ve insan sağlığı üzerindeki kısa ve uzun vadeli ekotoksikolojik risklerini değerlendirir.
|
|
4 |
Şüpheli sahalardan tekniğine uygun toprak numunesi alma stratejileri (gridal, derinlik profili vb.) geliştirir ve kirlilik türüne uygun laboratuvar analiz yöntemlerini seçer.
|
|
5 |
Kirlenmiş sahalardan elde edilen analiz verilerini, ulusal (Toprak Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği) ve uluslararası (EPA, WHO, FAO) çevre mevzuatları ile yasal sınır değerlere göre yorumlar.
|
|
6 |
Kontaminasyonun türüne, boyutuna ve saha koşullarına göre en uygun in-situ (yerinde) veya ex-situ (taşınarak) fiziksel, kimyasal ve biyolojik ıslah yöntemlerini karşılaştırır.
|
|
7 |
|
|
8 |
|
|
9 |
|
|
10 |
|