Dersin Adı Dersin Seviyesi Dersin Kodu Dersin Tipi Dersin Dönemi Yerel Kredi AKTS Kredisi Ders Bilgileri
BİYOKİMYA Üçüncü Düzey 2.1.02 3 8.00 8.00 Yazdır
   
Dersin Tanımı
Ön Koşul Dersleri Yok
Eğitimin Dili TÜRKÇE
Koordinatör PROF. DR. MERYEM EREN
Dersi Veren Öğretim Eleman(lar)ı Prof. Dr. Meryem EREN, Dr. Öğr. Üyesi Meryem ŞENTÜRK
Yardımcı Öğretim Eleman(lar)ı ARŞ. GÖR. ÇAĞLAR KAAN BOZBEK
Dersin Veriliş Şekli Teorik ve Pratik
Dersin Amacı Veteriner hekimlik alanında öğrenim gören öğrencilere gerek teorik ve gerekse klinik derslerine temel oluşturacak şekilde evcil hayvan organizmalarındaki moleküller ve biyolojik reaksiyon ve metabolizmalarının yorumlanması için gerekli temel biyokimya bilgi ve becerilerinin kazandırılması.
Dersin Tanımı Canlıların kimyasal yapı ve metabolizmasını moleküler düzeyde incelemek.

Dersin İçeriği
1 TEORİK: Ders dönemi sonunda dersin öğrenciye kazandıracağı bilgi, beceri ve kazanımların vurgulanması. Ders kaynaklarının ve pratik uygulama içeriklerinin aktarılması Öğrenci ölçme, değerlendime ve sınav yöntemlerinin tanıtılması. PRATİK: Uygulama dersleri kapsamında; laboratuvar çalışma prensipleri ve uyulması gereken biyogüvenlik kurallarının belirtilmesi. Söz konusu uygulama alanlarında olası biyolojik ve kimyasal tehlikeler ve alınması gereken önlemler konusunda bilgi aktarımı. Uygulama derslerinde not tutulması, logbookların tamamlanması ve ders takibinin öneminin vurgulanması
2 TEORİK: Biyofiziksel Kimya ve Makroelementler PRATİK: Analiz metodları, Çözeltilerin hazırlanması (yüzde çözeltiler, molar ve normal çözeltilerin birbirlerine dönüşümleri, Osmolar Çözeltiler)
3 TEORİK: Mikroelementler ve Karbonhidratlar (Tanımı, sınıflandırılması, monosakkaritler, disakkaritler) PRATİK: Kan alımı, serum ve plazma elde edilmesi, Karbonhidrat üzerine mineral asitlerin etkisi (Molisch deneyi, Seliwanoff deneyi), Karbonhidratlar üzerine alkalilerin etkisi (Moore deneyi), Karbonhidratların oksitlenmesi (Fehling, Benedict, Trommer, Gümüş Aynası ve Barfoed deneyleri)
4 TEORİK: Karbonhidratlar (Polisakkaritler) ve Lipidler (Yağ asitleri, yağ asitlerinin gliserol ile yaptıkları bileşikler, gliserin taşımayan lipidler, türev lipidler, biyolojik önemi olan diğer lipidler, biyolojik zarlar) PRATİK: Karbonhidrat deneylerine devam (Ozazon ve fermentasyon deneyleri, Sakkarozun hidrolizi, Nişastanın hidrolizi), Lipid deneyleri (Çözünürlük/Eriyebilirlik deneyi, Akrolein deneyi, Oleik asitteki çift bağın potasyum permanganat ile gösterilmesi, Oleik asitteki çift bağın Hubl-waller eriyiği ile gösterilmesi, Doymamışlık deneyi, Ester teşekkülü deneyi
5 TEORİK: Proteinler (Amino asitler, peptid bağı ve peptidler, proteinler, protein molekülünün yapısı) ve Nükleik Asitler (Nükleozidler ve nükleotidler, polinükleotidler) PRATİK: Proteinlerin renk reaksiyonları (Ksantoprotein, Biüret ve Ninhidrin deneyleri), Proteinlerin çöktürme reaksiyonları (ısı ile koagulasyon, sülfosalisilik asit ile çöktürme, nitrik asitle çöktürme, esbach deneyi, metal tuzları ile çöktürme)
6 TEORİK: Enzimler (Enzimlerin genel özellikleri, aktif merkezi, lokasyonu, katalizörlerin aktivasyon enerjisi üzerine etkisi, enzimlerin sınıflandırılması, enzim kinetiğinin prensipleri, enzimatik aktiviteyi etkileyen faktörler, enzim aktivitesinin kontrolü, preenzimler, izoenzimler, enzim üniteleri, enzimatik analizler için numune seçimi ve işlenmesi, tıpta ve endüstride enzimolojiden yararlanılması) PRATİK: Enzim analizlerinin prensipleri ve enzim deneyleri (Üreaz, Katalaz, Amilaz deneyleri)
7 TEORİK: Koenzimler (metabolik koenzimler, vitaminlerden kaynaklanan koenzimler) ve Vitaminler (sınıflandırılması, adlandırılması, yağda eriyen vitamiler, suda eriyen vitaminler, vitamin benzeri etki yapan maddeler) PRATİK: Vitamin tayin metodları, Vitamin deneyleri (Vitamin A, C ve E)
8 TEORİK: Seminer ve ödev sunumları PRATİK: Seminer ve ödev sunumları, kendi kendine öğrenme (SSL)
9 TEORİK: Hormonlar ve Klinik Değerlendirimi (Hormonların genel özellikleri, kanda taşınması, feed-back mekanizması, hormone-reseptör ilişkisi, etki mekanizması, sınıflandırılması, metabolizma üzerine etkileri) PRATİK: Hormon analiz metodları
10 TEORİK: Karbonhidrat Metabolizması (Sindirim ve emilim, glikoz metabolizması) PRATİK: İdrar muayenelerine giriş, İdrarın fiziksel muayenesi
11 TEORİK: Karbonhidrat Metabolizması (Diğer monosakkaritler ve ruminantlarda UYA’lerinin metabolizması, Trikarboksilik asit döngüsü, Oksidatif fosforilasyon) PRATİK: İdrarın kimyasal muayenesi (pH ve şeker aranması deneyleri, protein deneyleri, aseton aranması deneyleri ve kan aranması deneyi)
12 TEORİK: Lipid Metabolizması (Lipidlerin emilimi, kan lipidleri ve lipemi, vücut lipidleri, lipidlerin karaciğerde izledikleri yollar, yağ asitlerinin sentez ve metabolizması, keton cisimleri ve biyokimyasal önemleri, yağlı karaciğer ve lipotropik faktör) PRATİK: İdrarın kimyasal muayenesi (Safra deneyleri; Gmelin ve Rosin deneyleri, Hammersten ve Fouchet deneyleri, Pettenkoffer ve Hay deneyleri)
13 TEORİK: Lipid Metabolizması (Eikozonoidler, Triaçilgliserol ve nötral lipidler, lipoproteinler, asidik fosfolipidlerin sentezi, eter lipidlerin sentezi, sfingolipidler, kolesterol, lipid metabolizmasının hormonal kontrolü, esansiyel yağ asitleri, alkol metabolizması) PRATİK: İdrarın mikroskobik muayenesi
14 TEORİK: Protein Metabolizması (Proteinlerin sindirimi, peptidlerin ve aminoasitlerin emilimleri, aminoasit metabolizması, amonyak metabolizması, hem ve safra renkli maddeleri) PRATİK: Süt deneyleri
15 TEORİK:Nükleik asit metabolizması PRATİK:Diagnostik testlerin yorumu
16
17
18
19
20

Dersin Öğrenme Çıktıları
1 Biyofiziksel kimya hakkında bilgi sahibidir.
2 Mineral maddelerin metabolizmadaki işlevleri hakkında bilgi sahibi olur.
3 Koenzimler ve vitaminlerin metabolizmadaki işlevleri hakkında bilgi sahibi olur.
4 Hormonların metabolizmadaki işlevleri hakkında bilgi sahibi olur.
5 Karbonhidrat, lipid, protein ve nükleik asit metabolizmaları hakkında bilgi sahibi olur.
6 Çözeltilerin hazırlanmasını bilir.
7 Karbonhidrat, lipid ve protein deneyleri hakkında bilgi sahibi olur.
8 Safra deneyleri hakkında bilgi sahibi olur.
9 İdrar muayenesi ve süt deneyleri hakkında bilgi sahibi olur.
10 Klinik olarak enzim testlerini yorumlar.

*Dersin Program Yeterliliklerine Katkı Seviyesi
1 Matematik eğitimi alanında uzman düzeyinde ve güncel bir alan ve meslek bilgisine sahiptir. Matematik eğitimi alanında uzman düzeyinde ve güncel bir alan ve meslek bilgisine sahiptir.
2 Matematik eğitimi ve eğitim ile diğer disiplinler arasındaki ilişkiyi kavrar.
3 Çalıştığı dönem ve bölgeye ait belge ve kaynakları okuyup değerlendirebilir.
4 Matematik eğitimi alanında edindiği kuramsal ve uygulamalı bilgileri araştırma ve öğretim amacıyla kullanabilir
5 Alanında elde ettiği bulguları diğer disiplin alanlarında yapılan çalışmalarla bütünleştirip yeni bilgiler oluşturabilir.
6 Araştırma, öğretim veya sunum amacı ile her türlü görsel ve işitsel teknolojileri kullanabilir.
7 Matematik eğitimi alanında var olan bir sorunu fark edebilir, olası çözüm yolları geliştirebilir, olası çözümleri uygulayarak ölçebilir, elde ettiği verileri analiz edip değerlendirerek bir sonuca varabilir.
8 Matematik eğitiminde kullanılan yöntem ve sistemlerde karşılaşılabilecek sorunlar karşısında sorumluluk alarak yeni stratejik yaklaşımlar ve çözümler geliştirebilir.
9 Araştırma, uygulama, ve öğretim çalışmalarını bağımsız veya ekip olarak yürütebilir.
10 Matematik eğitimi ile ilgili bilgi ve bulguları eleştirel ve tarafsız bir şekilde değerlendirebilir.
11 Matematik eğitimi ve eğitim alanlarında kendisinin veya diğer uzmanların yaptığı çalışmaları her kesimden insana yazılı, sözlü ve görsel olarak sistemli ve anlamlı bir şekilde aktarabilir.
12 Mesleki Gelişim ve Yaşam boyu Öğrenme ilkelerini kendisi ve diğerleri için uygulayabilir.
13 Mesleki ve profesyonel ortamlardaki sosyal ilişkileri eleştirel bir gözle değerlendirebilir ve gerektiğinde bunları geliştirmek üzere yapılacak çalışmalara öncülük edebilir.
14 Bir yabancı dilde en az “Avrupa Dil Portföyü B2 Genel” düzeyinde yazılı ve sözlü iletişim kurabilir.
15 Matematik eğitimi alanında uygulanan politikaları yorumlayabilir, kalite süreçleri çerçevesinde değerlendirebilir ve gerektiğinde bunları geliştirebilecek çalışmalar yapabilir.
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
Yıldızların sayısı 1’den (en az) 5’e (en fazla) kadar katkı seviyesini ifade eder

Planlanan Öğretim Faaliyetleri, Öğretme Metodları ve AKTS İş Yükü
  Sayısı Süresi (saat) Sayı*Süre (saat)
Yüz yüze eğitim 15 4 60
Sınıf dışı ders çalışma süresi (ön çalışma, pekiştirme) 7 5 35
Ödevler 0 0 0
Sunum / Seminer hazırlama 15 1 15
Kısa sınavlar 0 0 0
Ara sınavlara hazırlık 7 1 7
Ara sınavlar 1 1 1
Proje (Yarıyıl ödevi) 0 0 0
Laboratuvar 15 5 75
Arazi çalışması 0 0 0
Yarıyıl sonu sınavına hazırlık 6 1 6
Yarıyıl sonu sınavı 1 1 1
Araştırma 0 0 0
Toplam iş yükü     200
AKTS     8.00

Değerlendirme yöntemleri ve kriterler
Yarıyıl içi değerlendirme Sayısı Katkı Yüzdesi
Ara sınav 1 70
Kısa sınav 1 20
Ödev 1 10
Yarıyıl içi toplam   100
Yarıyıl içi değerlendirmelerin başarıya katkı oranı   40
Yarıyıl sonu sınavının başarıya katkı oranı   60
Genel toplam   100

Önerilen Veya Zorunlu Okuma Materyalleri
Ders kitabı 1-L. Kalaycıoğlu, B. Serpek, M. Nizamlıoğlu, N. Başpınar, A.M. Tiftik. Biyokimya. 2. Baskı. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 2000.
Yardımcı Kaynaklar 1- Berg J. M., J. L. Tymoczko, Biochemistry. Fifth Ed. Freeman and Company, New York, 2002. 2- Nelson D. L., M.M. Cox, Lehninger Principles of Biochemistry, Third Ed. Worth Publishers, New York, 2000 3- Champe P.C., R.A. Harvey, Lippincott’s Illustrated Reviews Serisinden: Biyokimya. (Çeviri: Tokullugil A., . M. Dirican, E. Ulukaya ) 2. Baskı, Nobel Tıp Kitapevleri, İstanbul, 1997. 4- Onat T., K. Emerk, Temel Biyokimya. Cilt I. ve II., 2. Baskı, Saray Medikal Yayıncılık, İzmir, 1996 5- Ası T. Tablolarla Biyokimya. Cilt 1ve II. Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul, 1996. 6- Tiftik A.M. Klinik Biyokimya. Mimoza yayınları, Konya, 1996. 7- Karagül H., A. Altıntaş, UR. Fidancı, T.Sel. Klinik Biyokimya. Medisan Yayınevi, Ankara, 2000. 8-Karagül H., A. Altıntaş, UR. Fidancı, T.Sel. Temel Biyokimya Uygulamaları. Medisan Yayınevi, Ankara, 1999. 9.Bayşu Sözbilir N., Bayşu N. Biyokimya. Güneş Tıp Kitabevleri. 2008

Ders İle İlgili Dosyalar