Erciyes University - Info Package

Dersin Adı	Dersin Seviyesi	Dersin Kodu	Dersin Tipi	Dersin Dönemi	Yerel Kredi	AKTS Kredisi	Ders Bilgileri
ÇELİK TAŞIYICI SİSTEMLERİN DÜZENLENMESİ	Birinci Düzey	İNŞ 505		1	7.50	7.50	Yazdır

Dersin Tanımı

Ön Koşul Dersleri	Ön Koşul bulunmamaktadır
Eğitimin Dili	Türkçe
Koordinatör	DOÇ. DR. OĞUZ DÜĞENCİ
Dersi Veren Öğretim Eleman(lar)ı	DOÇ. DR. OĞUZ DÜĞENCİ
Yardımcı Öğretim Eleman(lar)ı	-
Dersin Veriliş Şekli	Yüz yüze / Teorik ve Uygulama (Proje çalışması ile desteklenir). Öğrenciler ders kapsamında verilen konularda sunun yaparlar.
Dersin Amacı	Öğrencilerin karmaşık çelik taşıyıcı sistemleri analiz etme, en uygun sistem çözümünü seçme, bu sistemleri yürürlükteki standartlara uygun olarak düzenleme ve ileri düzeyde yapısal detaylandırma yeteneğini geliştirmektir.
Dersin Tanımı	Bu ders, çelik yapıların tasarım ilkeleri ve yönetmelik esasları çerçevesinde, farklı taşıyıcı sistemlerin (uzay kafesler, çerçeveler, endüstriyel yapılar) düzenlenmesi, sistem seçimi, optimizasyonu ve detaylandırma yöntemlerini kapsar.

Dersin İçeriği

1	Giriş ve Sistem Kavramları: Çelik yapılarda sistem düzenlemesinin önemi, yüksek lisans düzeyinde beklenen bilgi/yeterlilikler.
2	Yapısal Stabilite ve Global Sistem Davranışı: Burkulma etkileri (P-$\Delta$ etkisi), stabilite sistemlerinin belirlenmesi ve önemi.
3	Çerçeve Sistemlerin Detaylı İncelemesi: Basit, Yarı-rijit ve Rijit çerçeve sistemlerin karşılaştırılması, moment aktarma yeteneği.
4	Yanal Yük Taşıyıcı Sistemlerin Seçimi: Rüzgar ve deprem yükleri için sistem seçimi (Çaprazlı sistemler, Moment Aktaran Çerçeveler).
5	Çaprazlı Sistemlerin Düzenlenmesi ve Analizi: Farklı tipte çaprazların sistem davranışına etkisi, uygun yerleşim ve BRB.
6	Yüksek Yapılarda Çelik Sistemler: Tüp sistemler, Çekirdekli sistemler ve Outrigger sistemlerinin düzenlenmesi ve karşılaştırmalı analizi.
7	Özel Amaçlı Çelik Sistemler: Endüstriyel yapılar, köprüler ve taşıyıcı çatılarda kullanılan özel çelik sistem düzenlemeleri.
8	Vize Sınavı ve Proje Danışmanlık Haftası.
9	Döşeme Sistemlerinin Taşıyıcı Sisteme Entegrasyonu: Kompozit döşemeler, metal zemin kaplamaları ve titreşim kontrolü.
10	Temel Bağlantıları ve Ankraj Düzenlemeleri: Çelik kolonların temele bağlantısı, ankraj detayı seçimi ve tasarım ilkeleri.
11	İleri Düzey Birleşim Detayları: Kolon-kiriş birleşimlerinin detayı, kaynak ve cıvata birleşimlerinde karmaşık sistem gereksinimleri.
12	Optimizasyon ve Ekonomi: Taşıyıcı sistemin geometrisi, malzeme seçimi ve eleman boyutlandırmasında maliyet optimizasyonu yöntemleri.
13	Yapı Yönetmeliklerine Uygun Sistem Düzenlemesi: Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği (TBDY) ve diğer standartlara göre sistem kontrolleri.
14	Proje Sunumları ve Dersin Genel Değerlendirmesi.
15
16
17
18
19
20

Dersin Öğrenme Çıktıları

1	Gelişmiş Sistem Seçimi: Yüksek yapılar ve endüstriyel tesisler gibi karmaşık projeler için en uygun çelik taşıyıcı sistemi seçebilir ve seçimini gerekçelendirebilir.
2	Stabilite Analizi: Yapısal elemanlar ve tüm sistem düzeyindeki global ve lokal stabilite sorunlarını (burkulma ve P-$\Delta$ etkileri) analiz edebilir, bu etkileri tasarım sürecine dahil edebilir.
3	Yanal Yük Düzenlemesi: Rüzgar ve deprem yüklerine karşı yapının rijitlik merkezi ve kütle merkezi arasındaki ilişkiyi optimize ederek burulma etkilerini minimize edecek sistem düzenlemesi yapabilir.
4	Optimal Eleman Boyutlandırma: Seçilen taşıyıcı sistemin ekonomik ve güvenilir olması için eleman boyutlandırmasında kullanılan optimizasyon yaklaşımlarını uygulayabilir.
5	İleri Düzey Birleşim Detayı: Karmaşık yük aktarım mekanizmalarına sahip kolon-kiriş ve çapraz-kolon birleşimlerinin teorisini anlayabilir ve yönetmeliklere uygun detaylandırmasını yapabilir.
6	Yönetmelik Uygulama: Mevcut ulusal ve uluslararası çelik yapı yönetmeliklerini sistem düzeyinde yorumlayabilir ve tasarladığı sistemin uygunluğunu denetleyebilir.
7	Sistem Modelleme Yetkinliği: Çelik taşıyıcı sistemlerin yapısal analiz yazılımlarında doğru şekilde modellenmesi için gerekli giriş parametrelerini belirleyebilir.
8	Proje Yönetimi ve Raporlama: Bir çelik yapı projesinin sistem düzenlemesi aşamalarını yönetebilir, teknik detayları içeren bir mühendislik raporunu akademik standartlara uygun olarak hazırlayıp sunabilir.
9
10

*Dersin Program Yeterliliklerine Katkı Seviyesi

1	Mesleki, hayvan refahı, müşteri, halk sağlığı, toplum ve çevre ile ilgili hususlar da dâhil olmak üzere veteriner hekimlerin içinde çalışması gereken etik ve yasal çerçeveyi anladığını gösterecek şekilde hareket etmek.
2	Bilimsel araştırma yöntemlerini, temel ve uygulamalı araştırmaların bilime katkısını ve 3R ilkesinin (Replacement, Reduction, Refinement) uygulanmasını anlamak.
3	Veteriner hekimliği uygulamaları ile ilgili organizasyon, yönetim ve mevzuat hakkında temel bilgi sahibi olduğunu göstermek.
4	Veteriner hekimin faaliyet gösterdiği ekonomik ve duygusal bağlamı anlamak.
5	Veteriner hekimin çalıştığı yerde kendisinin, hastaların, müşterilerin, meslektaşlarının ve çevrenin sağlık ve biyogüvenliğini korumak, izlemek ve geliştirilmesine katkıda bulunmak
6	Kalite güvence ilkeleri hakkında bilgi sahibi olduğunu göstermek; mesleki uygulamalarında risk yönetimi ilkelerini uygulamak.
7	İlgili kitleye uygun bir dil kullanarak, gizlilik ve mahremiyete tam saygı göstererek müşteriler, halk, profesyonel meslektaşlar ve sorumlu makamlarla etkili bir şekilde iletişim kurabilmek.
8	İletişim, liderlik, yönetim, ekip çalışması, karşılıklı saygı ve diğer sosyal beceriler dahil olmak üzere kişiler arası etkili etkileşim ilkelerini uygulamak.
9	Doğru klinik ve müşteri kayıtlarını, gerektiğinde vaka raporlarını ilgilileri için tatmin edici bir biçimde hazırlamak.
10	Hizmetlerin sunumunda multidisipliner bir ekibin üyesi olarak etkin bir şekilde çalışmak ve tüm ekip üyelerinin katkısını kabul etmek.
11	Literatürü ve sunumları eleştirel bir gözle inceleyebilmek ve değerlendirebilmek.
12	Veteriner iyi klinik uygulamaları ile araştırma temelli ve kanıta dayalı veteriner hekimliği sağlamak için “Tek Sağlık” ilkelerini anlamak ve uygulamak.
13	Kanıtları eleştirel ve akılcı bir şekilde analiz etme, yetersiz olunan konularla başa çıkma, beklenmedik durumlarla başa çıkma, bilgi ve becerileri çeşitli senaryolara ve bağlamlara uyarlama becerisini göstermek.
14	Hayvanların, insanların ve çevrenin sağlık, güvenlik ve refahının yanı sıra Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerini teşvik etmek amacıyla veteriner hekimliği mesleğinin ve Tek Sağlık kavramının ilerlemesine katkıda bulunmak.
15	Kişisel ve mesleki sınırlarını tanımak ve gerektiğinde profesyonel tavsiye, yardım ve destek alacağını bilme becerisini göstermek.
16	Yaşam boyu öğrenmeye ve mesleki gelişime bağlılık göstermek. Bu, mesleki deneyimin kaydedilmesini, paylaşılmasını, performans ve yetkinliği geliştirmek için önlemler alınmasını içerir.
17	Mesleki performansı iyileştirmek için düzenli olarak öz denetim ve akran grubu incelemesi gibi süreçlere katılmak.
18	Hayvan ya da hayvan gruplarında bulunan hayvanların geçmişi ile ilgili ilgili doğru elde edebilmek.
19	Hasta hayvanları güvenli bir şekilde ve hayvana saygı göstererek tutmak ve zapt etmek, bu tekniklerin uygulanması için yardımcı personellere talimat vermek.
20	Eksiksiz bir klinik muayene gerçekleştirmek ve klinik karar verme becerisini göstermek.
21	Uygun tedavi planları geliştirmek, mevcut kaynaklar ile uygun halk sağlığı ve çevresel hususları göz önünde bulundurarak bakımları altındaki hayvanın yararına olacak şekilde tedavi uygulamak.
22	Acil bir durumda müdahale etmek ve yaygın hayvan türlerinde ilk yardım uygulamak. Durumsal aciliyete öncelik vermek ve kaynakları buna göre tahsis etmek.
23	Bir hayvanın ya da hayvan grubunun fiziksel, refah ve beslenme durumunu değerlendirmek ve müşteriye hayvancılık, besleme, üreme, üretim, refah, bireysel sağlık, sürü sağlığı ve halk sağlığı ilkeleri hakkında tavsiyelerde bulunmak.
24	Örnekleri toplamak, muhafaza etmek ve nakletmek, uygun teşhis testlerini seçmek, test sonuçlarını yorumlamak ve sınırlamalarını anlamak.
25	Meslektaşlarla açık bir şekilde iletişim kurmak, sevk ve teşhis hizmetlerinde iş birliği yapmak.
26	Temel tanı ekipmanlarını kullanmak, hastalara iyi sağlık ve güvenlik uygulamaları kapsamında ve de mevcut yönetmeliklere uygun şekilde etkili bir muayene gerçekleştirmek.
27	Dijital araçların ve yapay zekânın veteriner hekimliğe katkısını bilmek ve kullanmak.
28	İhbarı mecburi, rapor edilebilir ve zoonotik hastalıkların yanı sıra hayvanlara yönelik kötü muamele durumlarla ilgili belirtileri tanımak ve ilgili makamlara bildirmek de dahil olmak üzere uygun önlemleri almak.
29	Hayvan bakımı ve refahı, hayvan hareketleri, bildirilmesi zorunlu ve rapor edilebilir hastalıklar, antimikrobiyallerin bilinçli kullanımı da dahil olmak üzere ilaçların kullanımı ile ilgili bilgi ve mevzuata ilişkin uygun kaynaklara erişmek.
30	İlaçları mevzuata ve en son kılavuzlara uygun olarak doğru ve sorumlu bir şekilde reçete etmek ve dağıtmak.
31	Şüpheli advers ilaç reaksiyonlarını uygun kanallar aracılığıyla ilgili resmi kurumlara bildirmek.
32	Biyogüvenlik için protokoller hazırlamak, çalıştığı yerin biyogüvenliğini değerlendirmek ve protokolleri doğru şekilde uygulamak.
33	Aseptik prosedürleri uygun şekilde gerçekleştirmek
34	Sedasyon, genel ve bölgesel anesteziyi güvenli bir şekilde uygulamak; kimyasal hareketsizleştirme yöntemlerini uygulamak.
35	Ağrıyı önlemek, değerlendirmek ve yönetmek.
36	Ötenazinin ne zaman uygun olduğunu bilmek, bunu hayvana ve sahiplerine saygı göstererek, uygun bir yöntem kullanarak, orada bulunanların güvenliğini de göz önünde bulundurarak gerçekleştirmek; karkasın etik ve yasal olarak imha edilmesi konusunda tavsiyelerde bulunmak.
37	Örnek alma, sevk etme ve raporlama dahil olmak üzere tüm yaygın hayvan türlerinde nekropsi yapmak.
38	Refah unsurlarına dikkat etmek, sistematik kaba post-mortem muayene ve gözlemleri kaydetmek, dokuları örnekleme, saklama ve taşıma dahil olmak üzere gıda üreten hayvanların anti-mortem muayenesini yapmak.
39	İlgili gıda teknolojisi de dahil olmak üzere, hayvansal kaynaklı ürünlerin kalite ve güvenliğini etkileyen koşulları doğru bir şekilde belirlemek için gıda ve yem denetimi yapmak.
40	İnsan sağlığının korunması, muhafazası ve iyileştirilmesine katkıda bulunma kapsamında hayvanlar, hayvansal ürünler ve yan ürünlerle doğrudan ya da dolaylı ilgisi olan koşulları belirleyerek halk sağlığını korumak.
41	Kabul edilmiş hayvan sağlığı, hayvan refahı, halk sağlığı ve çevre sağlığı standartları doğrultusunda, hastalığa ve türe uygun önleyici ve eradikasyon programları hakkında tavsiyelerde bulunmak ve bunları uygulamak.
42
43
44
45
Yıldızların sayısı 1’den (en az) 5’e (en fazla) kadar katkı seviyesini ifade eder

Planlanan Öğretim Faaliyetleri, Öğretme Metodları ve AKTS İş Yükü

	Sayısı	Süresi (saat)	Sayı*Süre (saat)
Yüz yüze eğitim	14	3	42
Sınıf dışı ders çalışma süresi (ön çalışma, pekiştirme)	14	4	56
Ödevler	0	0	0
Sunum / Seminer hazırlama	0	0	0
Kısa sınavlar	0	0	0
Ara sınavlara hazırlık	1	12	12
Ara sınavlar	1	2	2
Proje (Yarıyıl ödevi)	1	60	60
Laboratuvar	0	0	0
Arazi çalışması	0	0	0
Yarıyıl sonu sınavına hazırlık	1	16	16
Yarıyıl sonu sınavı	1	2	2
Araştırma	0	0	0
Toplam iş yükü			190
AKTS			7.50

Değerlendirme yöntemleri ve kriterler

Yarıyıl içi değerlendirme	Sayısı	Katkı Yüzdesi
Ara sınav	1	50
Kısa sınav	0	0
Ödev	1	50
Yarıyıl içi toplam		100
Yarıyıl içi değerlendirmelerin başarıya katkı oranı		40
Yarıyıl sonu sınavının başarıya katkı oranı		60
Genel toplam		100

Önerilen Veya Zorunlu Okuma Materyalleri

Ders kitabı	Uluslararası Ders Kitapları / Kaynaklar • Salmon, C. G., Johnson, J. E., & Malhas, F. A. (2009). Steel structures: Design and behavior (5th ed.). Pearson Education. • Galambos, T. V., & Surovek, A. E. (2008). Structural stability of steel: Concepts and applications for structural engineers. John Wiley & Sons. • Chen, W. F., & Lui, E. M. (2005). Plasticity for structural engineers (2nd ed.). Springer. • Bresler, B., Lin, T. Y., & Scalzi, J. B. (1987). Design of steel structures (3rd ed.). John Wiley & Sons. • ASCE/SEI 7. (2022). Minimum design loads and associated criteria for buildings and other structures. American Society of Civil Engineers. Türkçe Kitaplar • Özmen, G. (2018). Çelik yapılar. Birsen Yayınevi. • Çalı, Ş. (2015). Çelik yapılar: Taşıyıcı sistemlerin analizi ve tasarımı. Literatür Yayıncılık. • Vatan, M. (2017). Çelik yapılar ders notları. Nobel Akademik Yayıncılık.
Yardımcı Kaynaklar	Uluslararası Yönetmelik ve Şartnameler • AISC. (2022). Specification for structural steel buildings (ANSI/AISC 360-22). American Institute of Steel Construction. • AISC. (2022). Seismic provisions for structural steel buildings (ANSI/AISC 341-22). American Institute of Steel Construction. • Eurocode 3. (2005). EN 1993-1-1: Design of steel structures – Part 1-1: General rules and rules for buildings. European Committee for Standardization (CEN). • Eurocode 8. (2004). EN 1998-1: Design of structures for earthquake resistance – Part 1: General rules, seismic actions and rules for buildings. European Committee for Standardization (CEN). • AISC. (2018). Code of standard practice for steel buildings and bridges (ANSI/AISC 303-16). American Institute of Steel Construction. Ulusal Yönetmelikler • Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2018). Türkiye bina deprem yönetmeliği (TBDY 2018). Resmî Gazete. • Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2016). Çelik yapılar tasarım, hesap ve yapım kuralları. Türk Standartları Enstitüsü.

Ders İle İlgili Dosyalar

DBP Hakkında

Ders Hakkında

Bölüm Hakkında